„Przedstawiciele władzy w tzw. terenie przy zmianie Ustroju mogliby utracić swoje przywileje (przywileje te były na ogół nawet tępione przez komisarzy wojskowych w początkach stanu wojennego, później wszystko wróciło do normy). Dlatego kadra prowincjonalna wspiera system — jest to jednak wsparcie bardzo marne i nietrwałe. Trzeba jeszcze dodać, iż część rolników, choć jak wszyscy chłopi dławiona przez biurokrację, woli już status quo od jakichś zmian czy „ruchawek". W tym sensie owa część rolników, którym wiedzie się stosunkowo nieźle, nie stanowi zagrożenia dla systemu, choć też nie jest jego podporą.
Nie mogę powstrzymać się od uwagi czy obecna ekipa zdaje sobie sprawę, jaki rodzaj ludzi ją popiera i z jakich przyczyn, jakie są to osobowości i charaktery
Wśród najbardziej zdecydowanych przeciwników systemu majdują się przede wszystkim robotnicy wielkoprzemysłowi
(awangarda proletariatu! co by na to powiedział Marks), większość inteligencji, urzędnicy niższych szczebli, większość intelektualistów, większość chłopów i ogromna większość młodzieży. Niektórzy socjologowie są gotowi bronić tezy, iż właśnie robotnicy z wielkiego przymysłu, inteligencja i młodzież stanowią coś w rodzaju nowoczesnej, rewolucyjnej klasy średniej — dziś zablokowanej całkowicie przez system, jutro przejmującej inicjatywę.“(15)