„D. Inicjacja, promocja i progresja
W ujęciu termodynamicznym ściśle też zostają zdefiniowane takie pojęcia, jak inicjacja, promocja i progresja nowotworów. Dominuje w tych definicjach samoorganizujący się charakter procesu prowadzącego do powstania i rozwoju raka.
Inicjacja (initiatio — zapoczątkowanie) oznacza sarooorganizację biologicznych struktur subkomórkowych, komórek i tkanek w nową strukturę dysypatywną. Jak przedstawiono powyżej, jest to proces długotrwały, im bliżej początku częściej odwracalny i łatwiej likwidowany siłami pojedynczej komórki lub tkanki, pozostającej w równowadze termodynamicznej ze swoim otoczeniem. Ostateczny efekt zależy od utrzymywania się stanu dysypatogennego, który indukuje kancerogenezę. Indukcja jest tutaj rozumiana ogólnie w sensie termodynamicznym; jej podstawą są takie zjawiska, jak indukcja elektrostatyczna, elektryczna, elektromagnetyczna, magnetyczna. Jej dobrym przykładem jest indukcja magnetycznego rezonansu jądrowego, zjawiska odkrytego w 1946 roku przez F. Blocha i E. M. Purcella i od kilku lat wykorzystywanego do badania dynami
cznoprzestrzennej struktury wnętrza organizmu nawet bez jego dotykania (rozdz. VII, B). W biologii zawęża się bowiem jej pojęcie np. do indukcji embrionalnej, czyli determinacji rozwoju struktur zarodkowych pod wpływem części zarodka, zwanych organizatorami. Zakłada to nie tylko bezpośrednią styczność oddziaływających na siebie tkanek, ale również swoistą reakcję w ograniczonym terenie tkankowym. Sens indukcji polega przede wszystkim na zdolności wywoływania zmian stanu układu poprzez zmianę pól, w jakich się ten układ znajduje. Musi on sam być zdolny do tej reakcji. Bardzo dobrze można to zilustrować przykładem rezonansu akustycznego. Na określony dźwięk kamertonu reaguje tylko jedna struna fortepianu czy piszczałka organów, bowiem rezonują jedynie te ciała, które różnią się tylko pojedynczym parametrem.“(4)